Napisz do nas!

Mediacja z urzędnikiem możliwa już od 1 czerwca 2017 r.

Mediacja z urzędnikiem – co powinieneś wiedzieć?

Zgodnie z założeniami ustawodawcy, od 1 czerwca 2017 r. ma wejść w życie nowelizacja przepisów o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw. Obejmie ona m.in. ogólne zasady postępowania administracyjnego, wprowadzenie instytucji milczącego załatwienia sprawy, i wprowadzi mediację do postępowania przed organem administracyjnym.

Zakładanym celem nowelizacji jest w szczególności skrócenie czasu trwania i usprawnienie postępowania administracyjnego. Ponadto, zmniejszenie rozstrzygnięć kasatoryjnych oraz pogłębienie zasady zaufania obywateli do władzy publicznej. Między innymi poprzez zasadę rozstrzygania wątpliwości faktycznych na korzyść strony oraz wykorzystanie przez organy administracji publicznej metod polubownego rozwiązywania kwestii spornych. W tym mediacji. Celem podjęcia mediacji ma być wyjaśnienie i rozważenie okoliczności faktycznych oraz prawnych sprawy, a także dokonanie ustaleń dotyczących jej załatwienia w granicach obowiązującego prawa, w tym poprzez wydanie decyzji lub zawarcie ugody.

Postępowanie mediacyjne przed organem administracji publicznej

Ustawodawca we wprowadzonym nowym rozdziale 5a kodeksu postępowania administracyjnego, postanowił zastosować nową instytucję do postępowania administracyjnego – czyli mediację. Co prawda obowiązujące przepisy dopuszczają możliwość przeprowadzenia postępowania mediacyjnego przed sądami administracyjnymi, ale omawiana nowelizacja ma na celu wskazanie także podstawy prawnej do skorzystania z dobrodziejstw mediacji już na etapie postępowania administracyjnego, tak aby zmniejszyć ilość spraw kierowanych na dalszy etap sądowo-administracyjny.

Mediator.

Mediatorem w tym przypadku nie będzie pracownik organu administracji publicznej przed którym toczy się postępowanie w sprawie, ale osoba trzecia, w szczególności mediator wpisany na listę stałych mediatorów przy prezesie sądu okręgowego. W związku z podstawową zasadą mediacji jaką jest poufność, mediator, który uczestniczy w mediacji i inne osoby, które biorą w niej udział, są obowiązane do zachowania w tajemnicy wszelkich faktów, o których dowiedzieli się w związku z prowadzoną mediacją. Ponadto warto podkreślić, że propozycje ugodowe, ujawnione fakty lub oświadczenia złożone w toku mediacji nie będą mogły być wykorzystywane po jej zakończeniu.

Z przeprowadzonej mediacji mediator sporządza protokół i przedkłada go organowi administracji publicznej  w celu włączenia go do akt sprawy, a także doręcza odpis tego protokołu uczestnikom mediacji. Jeżeli w wyniku mediacji zostaną dokonane ustalenia dotyczące załatwienia sprawy w granicach obowiązującego prawa, organ administracji publicznej załatwia sprawę zgodnie z tymi ustaleniami, zawartymi w protokole z przebiegu mediacji.

W jakiej sytuacji warto mediować z organem administracji publicznej?

Obecnie mediacja w postępowaniu przed organem administracji publicznej jest możliwa w sprawach na styku prawa cywilnego i administracyjnego. Projektowane zmiany wydają się mieć praktyczne uzasadnienie także w przypadku innych rodzajów konfliktów. Takich, w których organ administracji publicznej będzie stroną mediacji. W sprawach, w których:

  1. występuje realizacja kompetencji w warunkach uznania administracyjnego,
  2. jest wiele stron,
  3. w sprawach, w których może być zawarta ugoda,
  4. organ ma zamiar wydać decyzję na niekorzyść adresata i może się spodziewać odwołania,
  5. wniesiony został środek odwoławczy od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji.

 Nowe obowiązki organów administracji publicznej w zakresie rozpatrywania spraw

Ustawodawca w odpowiedzi na zalecenie nr R(2001)9 Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 5 września 2001 r. w sprawie alternatyw wobec sądowego rozstrzygania sporów między władzami administracyjnymi, a osobami prywatnymi, zaproponował w projekcie nowelizacji, aby mediacja w postępowaniu administracyjnym była przeprowadzona w każdym przypadku, o ile charakter sprawy na to pozwala (art. 96a § 1 projektu).

Co więcej projekt zakłada, że organ administracji na podstawie art. 13 § 1 i 2 kpa będzie zobowiązany do:
  1. dążenia do polubownego rozwiązywania wszystkich kwestii spornych w toku postępowania,
  2. ustalania w ten sposób praw i obowiązków stron,
  3. podejmowania wszystkich uzasadnionych na danym etapie postępowania czynności umożliwiających przeprowadzenie mediacji lub zawarcie ugody,
  4. udzielania wyjaśnień o możliwościach i korzyściach polubownego załatwienia sprawy.

Innymi słowy, zasada określona w proponowanym art. 13 k.p.a. realizowana będzie jako metoda działania organu bądź sposób wypracowania rozstrzygnięcia sprawy. Stanie się tak poprzez zawarcie i zatwierdzenie ugody administracyjnej albo wydanie decyzji administracyjnej.

Wedle intencji ustawodawcy, podjęcie mediacji jeszcze na etapie postępowania administracyjnego może stanowić w skomplikowanych sprawach istotny element postępowania wyjaśniającego. Także może mieć charakter prewencyjny. Dzięki temu organ administracji uniknie skierowania sprawy do sądu administracyjnego poprzez wyjaśnienie przesłanek i podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Organowi administracji publicznej, który skieruje sprawę do mediacji pozwoli na odroczenie rozpatrzenie sprawy na okres do dwóch miesięcy. Okres ten, na zgodny wniosek stron może być przedłużony o maksymalnie dodatkowy miesiąc.

Koszty mediacji

Równie istotną z praktycznego punktu widzenia stron, które są w sporze z organem administracji publicznej, są koszty związane ze sprawą. Koszty postępowania mediacyjnego zgodnie z planowanym art. 96 l § 2 kpa będą ponoszone przez organ administracji publicznej lub obie strony postępowania w częściach równych. Chyba że postanowią inaczej. W pierwszym przypadku koszty mediacji będą zatem stanowić jeden z elementów kosztów postępowania administracyjnego (art. 263 § 1 k.p.a.). W tej sytuacji organ powinien pokryć wynagrodzenie i wydatki mediatora. Chyba że mediator wyrazi zgodę na prowadzenie mediacji bez wynagrodzenia.

Postępowanie mediacyjne przed sądami administracyjnymi.

Projekt zakłada zmianę modelu postępowania mediacyjnego w toku postępowania przed sądami administracyjnymi. Ma ona polegać na wprowadzeniu klasycznego modelu mediacji. Takiego, w którym mediator nie jest sędzią ani referendarzem sądowym, a bezstronną, niezaangażowaną w spór osobą trzecią.

Praktyka pokaże, jak organ administracji publicznej odnajdzie się w rzeczywistości nakreślonej w nowelizacji kpa. Jeżeli mediacja nie będzie wpływać na decyzyjność i uznaniowość organu, są szanse, że urzędnicy przestaną obawiać się stosowania polubownych rozwiązań.  Uważam, że dla osiągnięcia celów nowelizacji przedmiotem postępowania mediacyjnego powinna być każda sprawa administracyjna. Taka, w której występuje konflikt, także personalny. Należy jednocześnie zapewnić urzędnikowi decyzyjność, w obrębie której może wypracować najlepsze możliwe rozwiązanie konfliktu.

Czy mimo starań ustawodawcy społeczeństwo okaże się gotowe i będą potrafć korzystać z możliwości polubownego zakończenia sporu w administracji? Czas pokaże już w czerwcu, gdy nowelizacja wejdzie w życie. 

Zespół Wielkopolskiej Grupy Prawniczej

Sprawdź inne artykuły na blogu financelaw.pl i zapoznaj się z naszą ofertą

Ugoda zawarta przed mediatorem jako tytuł wykonawczy

Ugoda zawarta przed mediatorem, a tytuł wykonawczy.

Aby uzyskać tytuł wykonawczy w celu egzekucji zaległych należności nie zawsze konieczne jest złożenie powództwa w sądzie. W nowoczesnym zarządzaniu wierzytelnościami tytułem wykonawczym staje się coraz częściej ugoda zawarta przed mediatorem.

Sam proces zawierania ugody przed mediatorem niesie ze sobą pewien wysiłek stron. Podejmują go, by ustalić między sobą treść wzajemnie satysfakcjonujących postanowień. Słusznie zatem ustawodawca nie pozwala na zmarnowanie potencjału przeprowadzonych rozmów, wyjaśnień i uzgodnień, które mają miejsce w trakcie posiedzenia mediacyjnego, a które w konsekwencji przyczyniły się do zawarcia ugody.

Ugoda zawarta przed mediatorem po zatwierdzeniu jej przez Sąd przez nadanie klauzuli wykonalności stanowi tytuł wykonawczy. W ten sposób bez prowadzenia procesu oraz ponoszenia kosztów postępowania, wierzyciel uzyskuje w ciągu paru tygodni podstawę dochodzenia roszczeń pieniężnych wobec dłużnika. Oczywiście za pośrednictwem komornika sądowego.

Prowadzenie egzekucji na podstawie ugody

Co więcej praktyka pokazuje, że prowadzenie egzekucji na podstawie ugody jest statystycznie bardziej skuteczne, ponieważ dłużnik jest bardziej świadomy okoliczności, które spowodowały konieczność dochodzenia należności na etapie egzekucji komorniczej. W końcu dłużnik jako współautor porozumienia, ma świadomość treści zawartej ugody i konsekwencji ich nieprzestrzegania.

Poza tym dłużnicy podczas posiedzeń mediacyjnych mogą osobiście przedstawić wierzycielowi tzw. background. Chodzi o okoliczności które zmieniły się lub stanowiły tło ciągu zdarzeń. Niejednokrotnie ma to wpływ na zawierane porozumienie, dzięki czemu obie strony mają poczucie wypracowania satysfakcjonującego rozwiązania.

Co więcej rolą mediatora w trakcie posiedzenia mediacyjnego jest upewnienie się czy strony rozumieją treść dokumentu, który sporządzają. Rolą mediatora w tego typu sprawach jest zapewnienie obu stronom poczucia bezpieczeństwa i równej wymiany zdań. Jeśli ugoda była dobrze skonstruowana przewiduje ryzyko dalszego sporu i nierespektowania zawartych w niej postanowień. Dobrze jest, gdy warunki zabezpieczające realizację postanowień są określone w taki sposób, aby ją zabezpieczyć na przyszłość. Także, by drugiej stronie nie opłacało się jej nie realizować. Dlatego też, często umieszcza się w treści ugody zapis określający rygor niezwłocznego wszczęcia egzekucji przez wierzyciela. Dotyczy to przypadku opóźniania się dłużnika ze spełnieniem świadczenia.

Dlatego też uważam ugodę za obecnie najskuteczniejszą formę dochodzenia należności.

Zespół Wielkopolskiej Grupy Prawniczej

Sprawdź ofertę windykacyjną naszej kancelarii TU

 

Reklamacje konsumenckie – nowe obowiązki przedsiębiorców w ich rozpatrywaniu.

Reklamacje konsumenckie – nowa ustawa o ADR i nowe obowiązki przedsiębiorców w ich rozpatrywaniu.

Nadchodzi czas, kiedy mediacje konsumenckie i reklamacje konsumenckie stają się coraz bardziej powszechne. W dniu 10 stycznia 2017 r., weszła w życie nowa ustawa o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich, a co za tym idzie, przedsiębiorców i mediatorów czekają nowe obowiązki w zakresie rozpatrywania reklamacji. Oczywiście chodzi tu o reklamacje konsumenckie.

Prowadząc  działalność  gospodarczą  lub zarządzając  większymi  albo mniejszymi firmami coraz częściej dochodzi do sytuacji, w których niezadowolony konsument składa reklamację. W takich sytuacjach nie łatwo o spokojne i rzeczowe wyjaśnienia czy konstruktywny dialog. Co zrobić by nie stracić dobrych relacji z klientem, gdy składana reklamacja jest oczywiście bezzasadna?

O ustawie

Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom – ustawodawca w nowej ustawie o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich zaproponował mediacje konsumenckie prowadzone przez profesjonalny podmiot uprawniony. Jest to kolejne narzędzie,  służące zapobieganiu lub minimalizowaniu sytuacji spornych oraz jeden ze sposobów skutecznego rozwiązania już powstałego konfliktu. Postanowienia wspomnianej ustawy, obowiązują od 10 stycznia 2017 r i stanowią jednocześnie wdrożenie do  polskiego porządku prawnego Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich, której celem było stworzenie jednolitego, pozasądowego systemu rozwiązywania sporów konsumenckich w całej Unii Europejskiej.

Dla kogo?

Nowa ustawa ma zastosowanie do sporów pomiędzy przedsiębiorcą (w tym działającego e-commerce) oraz konsumentem (czyli zgodnie z definicją zawartą w art. 22¹ Kodeksu cywilnego – osobą fizyczną dokonującą czynności prawnej z przedsiębiorcą w celu niezwiązanym z jej działalnością gospodarczą lub zawodową).

W jakiej sytuacji?

Zakres zastosowania nowych przepisów dotyczy okoliczności w których powstał spór między konsumentem a przedsiębiorcą wynikający z zawartej między nimi umowy. Zakres  podmiotowy ustawy obejmuje strony sporów konsumenckich:

  1. przedsiębiorców mających siedzibę wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  2. konsumentów mających miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Przykładowo, jeżeli sprzedawca, usługodawca lub gwarant z Polski odmawia uznania reklamacji konsumenta z obszaru UE, mamy do czynienia ze sporem konsumenckim.  Znajdą tu zastosowanie przepisy niniejszej ustawy.

W ten sposób ustawodawca  zawęził zakres podmiotowy, wskazując konsumentom, że możliwość pozasądowego rozwiązania sporów konsumenckich, w oparciu o nową ustawę, nie dotyczy każdego przedsiębiorcy. Podstawową  zasadą  postępowania  w  sprawie  pozasądowego  rozwiązywania  sporów konsumenckich jest wszczęcie tej procedury  na  wniosek  konsumenta.

Nowe obowiązki wobec przedsiębiorców

Ustawa nakłada szereg obowiązków na przedsiębiorców, w tym głównie informacyjnych. Obowiązki te ukształtowane są odmienne na etapie przed złożeniem przez konsumenta reklamacji (art. 29 nowej ustawy) oraz po złożeniu przez konsumenta reklamacji (art. 30 nowej ustawy). Przedsiębiorcy, którzy zgodzili się na stosowanie pozasądowych sposobów rozwiązywania sporów (np. mediację) powinni od 10 stycznia 2017 roku informować konsumentów, o podmiocie uprawnionym. Takim, który będzie prowadził mediacje konsumenckie. Tego typu informacja powinna zostać umieszczona w sposób jasny i łatwo dostępny dla konsumentów, a także składać się chociażby z nazwy podmiotu uprawnionego i jego adresu internetowego.

Ustawa przewiduje również, sytuację, w której przedsiębiorcy nie uda się rozwiązać sporu z konsumentem na drodze reklamacji. Ma on wówczas obowiązek przekazać konsumentowi na papierze lub innym trwałym nośniku informację o właściwym dla niego podmiocie uprawnionym. Ponadto, musi zadeklarować czy zamierza wziąć udział w postępowaniu w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, czy też odmawia w nim udziału. Trzeba zdać sobie sprawę, że brak złożenia oświadczenia w takim wypadku rozumie się jako zgodę przedsiębiorcy na udział postępowaniu w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich.

Cel ustawy

Celem wprowadzenia nowego systemu było zapewnienie przedsiębiorcom oraz konsumentom szybkiego, bezstronnego i profesjonalnego sposobu rozwiązywania sporów (reklamacje konsumenckie). Od 10 stycznia 2017 r. sporami konsumenckimi mają zająć się podmioty posiadające odpowiedni poziom wiedzy i doświadczenia w tym zakresie.

W mediacjach konsumenckich tkwi ogromny potencjał, który daje szansę by jednolity i dobrze funkcjonujący system ADR dalej się rozwijał. Co więcej, by zwiększył poziom zaufania konsumentów do tego sposobu rozpatrywania sporów konsumenckich. Dlatego też, rozpatrując złożoną reklamację rozwiązujmy problemy kompleksowo. Nie obawiajmy się rozmawiać z konsumentem. Jeśli po przeczytaniu tego wpisu nadal masz wątpliwości lub pytania- prosimy o kontakt lub komentarz pod tekstem.

Zespół Wielkopolskiej Grupy Prawniczej

 

Sprawdź naszą ofertę zarządzania wierzytelnościami.

Mediacje międzynarodowe – dlaczego warto skorzystać z nich przy zarządzaniu należnościami?

Mediacje międzynarodowe – dlaczego warto skorzystać z nich przy zarządzaniu należnościami?

Rozwój gospodarczy, a także coraz szersza wymiana handlowa sprawia, że w biznesie międzynarodowym granice między państwami coraz bardziej się zacierają. Podobnie wygląda sprawa w kontekście sporów gospodarczych. Z uwagi na problem braku spójności porządków prawnych przy rozstrzyganiu sporów między zagranicznymi partnerami, międzynarodowe umowy handlowe obarczone są większym ryzykiem powstania sporu. Większym, niż w przypadku przedsiębiorców z obszaru tego samego państwa. Dlatego też warto od początku zadbać o pomoc prawną. Co zrobić, gdy powstanie spór o charakterze międzynarodowym, a zauważymy, że zawarta umowa nie zabezpiecza interesu firmy w sposób wystarczający? Czy termin mediacje międzynarodowe jest państwu znany?

Warto wówczas dać szansę mediacji międzynarodowej.

Zarówno mediacja jak i spór ma charakter międzynarodowy, gdy dotyczy sytuacji w której przynajmniej jedna z jego stron ma swoją siedzibę w innym państwie. W ramach instytucjonalizacji w obszarze prawa powszechnie obowiązującego, wprowadzono do systemów prawnych poszczególnych państw uregulowania dotyczące instytucji mediacji. Na obszarze Unii Europejskiej było to spowodowane głównie wdrożeniem dyrektywy 2008/52/EC o niektórych aspektach mediacji w sprawach cywilnych i handlowych. Ujednolicono wówczas pojęcie mediacji. Rozumiane jest ono jako zorganizowane postępowanie lub określenie, w którym przynajmniej dwie strony sporu korzystają z pomocy osoby trzeciej. Zgodnie z założeniem mediacja ma służyć osiągnięciu porozumienia, bez względu na to, czy postępowanie to zainicjowały same strony, sąd czy szczególne przepisy prawa krajowego. Ujednolicona w ten sposób  definicja zawiera trzy zasadnicze elementy, które występowały do tej pory w ustawodawstwie innych państw członkowskich, a mianowicie mediacja jest rozumiana jako:

Stosowanie mediacji przez polskich przedsiębiorców ma już ponad 10-letnią tradycję normatywną. Licząc od momentu nowelizacji kodeksu postępowania cywilnego w 2005 roku.

Uregulowania tam zawarte mają zastosowanie również do mediacji międzynarodowej zarówno w obrębie Unii Europejskiej, jak i poza UE. Praktyka pokazuje, że w sposób szczególny model mediacji transgranicznej odpowiada stosunkom gospodarczym. Mediacje wpisują się bowiem w tradycje ugodowego rozwiązywania sporów, która od dawna towarzyszy stosunkom handlowym. Nie dziwi fakt, że tegoroczna konferencja Sądu Arbitrażowego będzie poświęcona zagadnieniom problemów arbitrażu i mediacji w kraju i za granicą.

Warto zaznaczyć, że przedsiębiorstwa, które korzystają z rozwiązań ADR i z mediacji międzynarodowej, budują w ten sposób swoją atrakcyjność inwestycyjną. Mogą bowiem wskazać zagranicznym inwestorom alternatywę i inną wartość dodaną. Jest nią np. stosowanie mediacji w zarządzaniu wierzytelnościami. Jak wiadomo, bywa, że dochodzenie należności od polskich przedsiębiorców trwa bardzo długo. Potwierdza to raport „Doing Bussines in Poland”. Wskazuje, że procesy w sprawie egzekwowania roszczeń na drodze sądowej w trwają średnio 540 dni. Nie jest to z pewnością zachęta dla inwestorów. Na szczęście, dzięki korzystaniu z mediacji obraz ten się zaczyna się zmieniać.  Cały proces mediacji trwa średnio 60 dni, a korzyść z tym związana jest oczywista i nie do zakwestionowania.

Spory gospodarcze powstają najczęściej w warunkach stałej współpracy stron.

By zagwarantować poczucie bezpieczeństwa stronom, zaleca się by mediację prowadziło dwóch mediatorów, po jednym z każdego kraju pochodzenia stron.

Mediacje międzynarodowe pozwalają zachować poufność w biznesie, unikają antagonizowania stron, a także wpływają pozytywnie na aspekt ekonomiczny toczonego sporu.

Podsumowując, niewątpliwie mediacja może być realną opcją w rozwiązaniu powstałego sporu międzynarodowego, lecz zawsze lepiej zasięgnąć fachowej opinii i skorzystać z pomocy prawnej – ponieważ każda sytuacja jest inna i wymaga dogłębnej analizy prawnej.

Zespół Wielkopolskiej Grupy Prawniczej

 

Mediacja, czy może proces przed sądem?

Czy przy zadłużeniu zawsze kierować sprawę do Sądu?

Im bardziej firma się rozwija, tym bardziej podmiot zarządzający przedsiębiorstwem powinien zadbać o bezpieczeństwo swoich działań i zabezpieczyć interesy finansowe firmy. Rozwój działalności przynosi nie tylko satysfakcję oraz realne korzyści finansowe. Wiąże się też z wyższym ryzykiem.

Zdarza się, że czasem wokół naszego przedsiębiorstwa zaczyna tworzyć się problem finansowy z dochodzeniem należności od kontrahenta, który niepotrzebnie angażuje potencjał przedsięwzięcia i cała energia zostaje skierowana nie tam gdzie powinna. Jakie działania w takiej sytuacji powinno się podjąć by chronić firmę i załatwić daną sprawę? Jedno jest pewne, nikt nie jest w stanie wyeliminować sporów i konfliktów. Są one naturalną konsekwencją rozwoju i to od nas zależy, czy będziemy je rozwiązywać polubownie czy na sali sądowej. Przed podjęciem decyzji warto poznać wady i zalety mediacji i procesu przed Sądem oraz uświadomić sobie jakie koszty się z tym wiążą. Ważne jest, aby od początku ustalić czego oczekujemy. Jakie rozwiązanie będzie dla nas satysfakcjonujące. Statystycznie, wśród przedsiębiorców pozostających w sporze z kontrahentem ważne jest np. czas trwania i poziom złożoności procedury, koszty finansowe postępowania, koszty emocjonalne, ilość zaangażowanych osób, czy prawdopodobieństwo sukcesu.

Czas

Przedsiębiorca na początku powinien określić, czy chce sprawę rozwiązać w ciągu 3-6 miesięcy, czy toczyć spór bez zakreślenia granicznej daty. Jeśli firma nie może sobie pozwolić na niepewność co do czasu, w którym sprawa zostanie rozwiązana, warto spróbować mediacji. Mediator powinien w terminie 3 miesięcy skłonić strony do wypracowania satysfakcjonującego je rozwiązania. W skomplikowanych sprawach termin ten może zostać na wniosek stron wydłużony. Częściej jednak zdarza się, iż strony dochodzą do odpowiedniego dla nich rozwiązania już na pierwszym posiedzeniu mediacyjnym. Jest to znacząca oszczędność czasu. Dodatkowo często udaje się wypracować ugodę przed zakreśleniem przez Sąd terminu pierwszej rozprawy – dzięki czemu zwracana jest stronie powodowej całość uiszczonych kosztów sądowych. Dlatego w perspektywie szansy zaoszczędzenia czasu – mediacja gospodarcza jest korzystniejszym rozwiązaniem.

Koszty

Aby rzetelnie wycenić koszty postępowania sądowego bądź mediacji, należy podejść do sprawy indywidualnie. Trudno więc oszacować z góry koszty, nie znając nawet przedmiotu sporu. Mediacja skierowana przez sąd wypada taniej, ponieważ strony nie muszą ponosić kosztów zastępstwa procesowego czy kosztów ekspertyz biegłego. Same starają się wypracować satysfakcjonujący konsensus. Wynagrodzenie mediatora wynosi 1% wartości przedmiotu sporu. Ma swoją jasno określoną granicę. Natomiast w postępowaniu sądowym już sama opłata sądowa przy złożeniu pozwu wynosi 5% wartości przedmiotu sporu.

Natomiast koszty emocjonalne, towarzyszące sporowi w mediacji i procesie, w przypadku skorzystania z usług fachowego pełnomocnika można w całości wyeliminować. Dlatego warto rozważyć udzielenie pełnomocnictwa fachowemu pełnomocnikowi, by zniwelować niepotrzebny stres, zdenerwowanie, czy lęk. Po co więc potęgować te emocje związane z powstałym konfliktem? Można umocować pełnomocnika by w naszym imieniu wypracował najlepsze możliwe rozwiązanie.

Poziom satysfakcji

Im wcześniej zdefiniujesz czym jest dla Ciebie „poziom satysfakcji z rozstrzygnięcia”, tym łatwiej będzie wypracować rozwiązanie z którego będziesz zadowolony! W mediacji gospodarczej łatwo można spełnić te kryteria. Co jest korzyścią przemawiającą za udziałem w postępowaniu mediacyjnym? Mediacja nie zakończy się ugodą do momentu, gdy obie negocjujące strony nie będą usatysfakcjonowane w 100%.

Zatem, zawsze lepiej jest zmierzać do alternatywnych metod rozwiązywania sporów.

Należy zawsze pamiętać, iż jeżeli w Twojej firmie powstał spór, który niepotrzebnie odciąga Ciebie i Twoich pracowników od wykonywanych obowiązków, a nie chcesz zupełnie stracić dotychczasowych relacji biznesowych z kontrahentem- zawsze warto powierzyć swoją sprawę profesjonalnemu pełnomocnikowi.

Zespół Wielkopolskiej Grupy Prawniczej

Jak skutecznie skonstruować umowę? Czyli o istocie komunikacji z kontrahentem.

Czasem zdarza się, że gdy chcemy rozwiązać problem prawny lub wyjaśnić jakąś wątpliwość o skomplikowanej naturze prawnej, to trudno jest zebrać myśli by w jasny sposób przedstawić sedno sprawy. Z drugiej strony, istotna jest również rola odbiorcy, który powinien wykazać się umiejętnością aktywnego słuchania, co w przypadku chaotycznie przedstawionego zagadnienia – często okazuje się nie lada wyczynem. Kwintesencja dyskutowanego zagadnienia w takich okolicznościach może łatwo zejść na dalszy plan. Jak w takiej sytuacji skutecznie skonstruować umowę?

Zgodnie z zasadą swobody umów, strony umowy mają prawo regulować swoje stosunki według swego uznania. Dlatego uważam, że często skuteczność zawieranych umów nie zależy od wielostronicowych opisów i wyjaśnień użytych definicji czy warunków zastosowania umowy.

W mojej opinii, większe znaczenie ma indywidualne podejście do zagadnienia, zbudowanie poczucia bezpieczeństwa i wzajemnego zaufania z kontrahentem. Wymienione elementy stanowią bowiem podstawę dobrej komunikacji między stronami przyszłej umowy. Przykładów potwierdzających skuteczność umów, w których zadbano o dobrą komunikację przed jej zawarciem, jest wiele. Wystarczy przytoczyć przykład Steve’a Jobsa, który podobno wyrzucał do kosza kontrakty mające więcej niż kilka stron.

Niemniej jednak nie należy generalizować  i tworzyć na tej podstawie ogólnej zasady. W skompilowanych kontraktach precyzyjność zabezpiecza przyszły interes stron. Można jednak stwierdzić, że im umowa bardziej będzie odpowiadać potrzebom kontrahenta, tym będzie w przyszłości bardziej skuteczna. Jak więc się ocenić, czy przygotowana umowa jest wystarczająco dobra?

Przede wszystkim, jeśli to możliwe – należy unikać zbyt fachowej terminologii, którego nasz kontrahent może nie zrozumieć. Lepiej postawić na prosty i logiczny język i używać zwięzłych zdań. Ważna jest też sztuka zadawania konkretnych pytań. Dobrze gdy nasza wypowiedź jest barwna i urozmaicona. Lepiej też uniknąć zbyt emocjonalnych reakcji, które nie ułatwiają odbiory aktywnego słuchania- dlatego trzeba to zawsze wyważyć. Można powiedzieć, że pobra komunikacja wymaga aby niczym Arystoteles „myśleć jak mędrzec, lecz mówić jak prosty człowiek”.

Przy tworzeniu dobrej umowy potrzebny jest czas- dlatego niewskazane jest tworzenie pism, które mają przetrwać lata, na ostatnią chwilę. Ważne jest również, aby wygospodarować czas na możliwość konsultacji i wymiany poglądów. Dobrze jest, gdy przed ostatecznym podpisaniem umowy, można omówić ostateczny kształt umowy się z zaufaną osobą, która z doświadczenia może wskazać fragmenty mogące w przyszłości budzić wątpliwości.

Jeśli po sporządzeniu projektu umowy nadal pojawiają się obawy co do poprawności i skuteczności zawartych w treści postanowień, lepiej nie ulegać presji. Konsekwencje nie przeanalizowanej do końca umowy, mogą spowodować spore straty finansowe w przyszłości. Dlatego może warto przemyśleć, czy nie opłaca się bardziej wyjaśnić wątpliwości zanim będzie za późno. Zespół WGPR dysponujący fachową wiedzą z zakresu prawa na bieżąco wytłumaczy wszelkie wątpliwości telefonicznie lub e-mail.

Paweł Krzywda
manager ds. monitoringu i windykacji

II Salon Mediacji w Poznaniu, czyli „Mediacja gospodarcza – bariery, jak je pokonać – z perspektywy sędziego, pełnomocnika, przedsiębiorcy, mediatora”

Po sukcesie pierwszej konferencji w ramach Poznańskiego Salonu Mediacji 18 października 2016 roku odbyła się kolejna edycja tego wydarzenia. Tym razem zgromadzeni w Sądzie Okręgowym w Poznaniu sędziowie, radcy prawni, adwokaci, przedsiębiorcy i mediatorzy dyskutowali o barierach, jakie trzeba pokonać, by dojść do porozumienia w drodze mediacji gospodarczej. Na zaproszenie koordynatora ds. mediacji sędziego Sądu Okręgowego w Poznaniu Piotra Marciniaka prelegenci przedstawili bariery z perspektywy sędziów, prawników, przedsiębiorców i mediatorów. Swoje spostrzeżenia prezentowali kolejno sędzia SR Bartłomiej Przymusiński, adw. Ewa Habryn-Chojnacka, prezydent WIPH Wojciech Kruk oraz mediator r.pr. Małgorzata Miszkin-Wojciechowska.

Spotkanie przedstawicieli grup biorących aktywny udział w przeprowadzanych mediacjach gospodarczych stanowiło znakomitą płaszczyznę dla dyskusji, jak również szukania praktycznych rozwiązań dla zastosowania alternatywnych metod rozwiązywania konfliktów wśród przedsiębiorców oraz wymiany dobrych praktyk mediacyjnych.

Podejmując próbę zdefiniowania tytułowych barier występujących w mediacji z przedsiębiorcami, prelegenci wskazywali najczęściej na charakter narodowy Polaków – czyli powszechność rozstrzygania sporów na drodze sądowej, chociażby dla zasady i jasnego określenia, kto jest zwycięzcą, a kto przegranym. Z powyższego wynika następna bariera, a mianowicie brak wiedzy o mediacji i obawa przed okazaniem słabości lub wręcz fałszywie rozumiana skuteczność postępowań sądowych. Mec. Ewa Habryn-Chojnacka w swojej prezentacji wskazywała ponadto na wątpliwości samych pełnomocników, czy dana sprawa nadaje się do mediacji i czy wstępna ocena pełnomocnika zawsze pozwala na rozpoznanie intencji klienta i wybór najkorzystniejszej dla niego drogi. Prelegentka zaznaczyła jednocześnie, że również sami klienci mają obawy co do tego, czy podczas mediacji nie zostaną zmuszeni do zawarcia niekorzystnej ugody lub czy stracą jedynie czas i pieniądze na udział w posiedzeniu. Stąd tak duża rola pełnomocników, aby klient czuł się na posiedzeniu mediacyjnym równie bezpiecznie, jak na sali rozpraw.

Jak wskazują statystyki, przedsiębiorcy nie są zainteresowani udziałem w posiedzeniach mediacyjnych, gdy wartość przedmiotu sporu jest stosunkowo niewielka w odniesieniu do kosztów, jakie trzeba ponieść w celu osobistego stawienia się na mediacji. Stąd coraz większym zainteresowaniem cieszą się ośrodki mediacyjne oferujące możliwość prowadzenia mediacji za pomocą innych środków komunikacyjnych. Przedmiotem dyskusji były także wyniki przeprowadzonych badań wśród przedsiębiorców na temat barier w zakresie alternatywnego rozwiązywania sporów. Z badań wynikało, że w społeczeństwie wciąż brakuje zaufania społecznego. Widać to zarówno w czasie procesu w stosunku do strony przeciwnej, ale co zdarza się coraz częściej – także w stosunku do mediatora w zakresie jego wykształcenia. Dlatego podkreślano, że odpowiedzialność mediatora za jakość prowadzonych posiedzeń mediacyjnych wymaga ciągłego dokształcania się w tym zakresie. W celu stworzenia możliwości upowszechnienia i zapoznania się z metodami alternatywnego dla tradycyjnego postępowania sądowego sposobu rozwiązywania sporów, postulowano otwarcie punktów informacyjnych w pozostałych sądach rejonowych na obszarze Wielkopolski.

Wszystkie przedstawione wątpliwości były na miejscu omawiane i dyskutowane. Przedstawione wnioski de lege ferenda złożono na ręce obecnego na II sali mec. Bobrowicza, członka Społecznej Rady do spraw Alternatywnych Metod Rozwiązywania Sporów przy Ministrze Sprawiedliwości.

Z perspektywy mediatora mec. Małgorzata Miszkin-Wojciechowskiej, która nakreśliła m.in. bariery środowiskowe, informacyjne, instytucjonalne, finansowe oraz kulturowe, ważne jest, aby określić jednolite standardy pracy mediatora. Niemniej jednak przykłady barier można w nieskończoność mnożyć, należy jednak przede wszystkim sobie uświadomić, że wynikają one głównie z problemów komunikacyjnych oraz braku zaufania.

Należy mieć zatem nadzieję, że już do III Kongresu mediatora uda się choćby częściowo znieść większość ze wskazanych barier.

Kolejna konferencja będzie dotyczyć mediacji rodzinnej i planowana jest na styczeń 2017 roku.

Paweł Krzywda
mediator, prawnik oraz manager ds. monitoringu i windykacji w Wielkopolskiej Grupie Prawniczej

Szkolenie bezpłatne „Zarządzanie należnościami – czyli jak praktycznie zabezpieczyć wierzytelności?”

Serdecznie zapraszamy przedsiębiorców na bezpłatne szkolenie

Zarządzanie należnościami – czyli jak praktycznie  zabezpieczyć wierzytelności?

Szkolenie odbędzie się 24 październik 2016 r.
w siedzibie Wielkopolskiej Grupy Prawniczej ulica Grudzieniec 64 w Poznaniu

Spotkanie dedykowane jest dla przedsiębiorców z branży budowlanej i meblowej, którzy chcą skutecznie zabezpieczyć swoje wierzytelności oraz usprawnić proces dochodzenia należności.

PROGRAM SZKOLENIA:

  1. Umowa, jej warunki formalne oraz obowiązki stron, czyli jak zbudować korzystną dla siebie umowę?
  2. Kara umowna – dlaczego warto stosować oraz jak prawidłowo zastrzec?
  3. Praktyczne formy zabezpieczenia wierzytelności.
  4. Terminy zapłaty w transakcjach handlowych – koszty odzyskiwania należności oraz odsetki ustawowe przed nadejściem terminu płatności.

Termin i czas trwania:  24.10.2016 r. w godzinach od 9:00 do 13:00
Miejsce szkolenia: Wielkopolska Grupa Prawnicza, Poznań, ul. Grudzieniec 64, 60 – 601 Poznań

Harmonogram szkolenia:

9:45 – 10:00 rejestracja uczestników
10:00 – 11:30 blok szkoleniowy
11:30 – 11:45 przerwa kawowa
11:45 – 13:00 blok szkoleniowy

Udział w szkoleniu jest całkowicie bezpłatny!

Uczestnikom zapewniamy materiały szkoleniowe, poczęstunek, potwierdzenie uczestnictwa w szkoleniu oraz drobny upominek.

Prowadzący:

Krzysztof Mądrowski, prawnik oraz specjalista w zakresie kompleksowej obsługi zarządzania wierzytelnościami. Posiada doświadczenie w zakresie obsługi podmiotów korporacyjnych. Zajmuje się obsługą m. in.: SWPS oraz spółek należących do Grupy VOX. Główna specjalizacja to proces cywilny oraz zagadnienia pokrewne.
W Wielkopolskiej Grupie Prawniczej Kozłowski, Maźwa, Sendrowski i Wspólnicy Sp. k. tworzy oraz zarządza wykwalifikowanym zespołem prawników oraz windykatorów. Działa aktywnie, reprezentując interesy przedsiębiorców przed sądami, komornikami i innymi organami oraz urzędami państwowymi. Doradza jak praktycznie zrządzać należnościami.

Liczba miejsc ograniczona, decyduje kolejność zgłoszeń!

Uprzejmie prosimy o potwierdzenie swojej obecności drogą e-mailową bądź telefonicznie do 21.10.2016 r.

Pliki do pobrania:
formularz-zgloszeniowy-uczestnictwa-w-szkoleniu
program-szkolenia-z-zakresu-zarzadzania-wierzytelnosciami

Szczegółowych informacji udziela

Magdalena Kaczmarek
Tel. 515 615 702
m.kaczmarek@wgpr.pl

Mediacja w zarządzaniu wierzytelnościami

Metody zarządzania wierzytelnościami ciągle ewoluują wraz ze zmieniającymi się społeczno-gospodarczymi wartościami danego społeczeństwa.

Nic więc dziwnego, że do dnia dzisiejszego wypracowano wiele różnych rozwiązań mających na celu zapobieganie opóźnieniom w spłatach wymagalnych należności. Lata doświadczeń wierzycieli, którzy musieli sobie poradzić z niezapłaconymi należnościami, były zawsze wyzwaniem oraz stanowiły trudną próbę dla utrzymania relacji biznesowych na dotychczasowym poziomie.

Wykonanie przez wierzyciela na rzecz dłużnika danej usługi bądź też dostarczenie mu towaru bez otrzymania należnej zapłaty jest coraz częściej powodem utraty zaufania w relacjach biznesowych czy też dobrego imienia dłużnika, jak również wcześniej wynegocjowanych korzystnych warunków handlowych. Ze strony wierzyciela zjawisko to wiąże się z koniecznością ciągłego poszukiwania nowych i skutecznych form zabezpieczenia swoich wierzytelności.

Zarządzenie wierzytelnościami to proces, którego celem jest zapobieganie powstawaniu przeterminowanych należności i ich odzyskiwanie. Na proces ten składają się działania, jakie należy podjąć na etapie prewencji, monitoringu i windykacji. Z punktu widzenia wierzyciela istotne jest znalezienie  takiego sposobu  zarządzania wierzytelnościami, który zapewni najefektywniejszą płynność finansową przedsiębiorstwa. Okazać się to może zaskoczeniem, ale podstawą sprawnego zarządzania wierzytelnościami jest pozostawanie w bieżącym kontakcie z kontrahentem,  tak by również on miał kontrolę nad spłatą zaległej wierzytelności.

Warto podkreślić rzadko powtarzaną zasadę, że nigdy nie jest za późno na kontakt dłużnika z wierzycielem. Unikając bowiem kontaktu, dłużnik często nieświadomie działa na swą niekorzyść – zamykając sobie w ten sposób drogę do polubownego zakończenia sprawy. Odpowiedzialne zarządzanie prowadzone jest bowiem z nastawieniem na odzyskanie należności, a nie na wymierzanie sankcji wobec dłużnika.  Podobne założenia leżą u podstaw mediacji.

Mediacja w zarządzaniu wierzytelnościami w sprawach gospodarczych nieco różni się od klasycznej mediacji. W czasie posiedzenia mediacyjnego omawiane są częściej kwestie dotyczące ustalenia konkretnego terminu spłaty należności niż dyskutowanie na temat wątpliwości co do zasadności  dochodzonego roszczenia. Przyśpiesza to znacząco cały proces i sprawia, że mediacje są szybsze i tańsze niż postępowanie sądowe.

Zwrócenie się do mediatora  o pomoc w negocjacjach z dłużnikiem niesie za sobą wiele pozytywnych korzyści. Mediator zadba o dobry kontakt i atmosferę podczas rozmowy, tak aby każdej ze stron zagwarantować poczucie bezpieczeństwa oraz swobody wypowiedzi. Mediator jako osoba niezwiązana bezpośrednio ze sprawą ma ułatwione zadanie, gdyż nie jest jego rolą ocenianie stron, a jedynie wspieranie ich w dojściu do satysfakcjonującego ich porozumienia, tak aby w równym stopniu uszanować godność i prawa każdej ze stron. Dzięki obowiązującej na posiedzeniu mediacyjnym zasadzie poufności strony komunikujące się za pośrednictwem mediatora częściej wyrażają gotowość szczerej rozmowy, która bardzo często pozwala na oczyszczenie wzajemnych relacji od wcześniejszych nieporozumień. To wszystko zmierza nie tylko do uregulowania należności, lecz zachowuje pozytywne relacje biznesowe.

Jak pokazują statystyki Ministerstwa Sprawiedliwości, dobrze poprowadzona mediacja, która jest nastawiona na badanie i poszukiwanie rozwiązań, przynosi lepsze efekty niż twarda windykacja. Jest to o tyle ważne,  że każda nieuregulowana należność w rachunku końcowym umniejsza zysk przedsiębiorcy. W sens prowadzonych posiedzeń mediacyjnych zdaje się uwierzył również ustawodawca, nowelizując art. 187 Kodeksu postępowania cywilnego, wprowadzając od 1 stycznia 2016 r. nowy wymóg formalny pozwu, nakazujący powodowi zamieszczenie informacji o tym, czy strony podjęły próbę mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu, a w przypadku gdy takich prób nie podjęto, wyjaśnienie przyczyn ich niepodjęcia. Celem przyświecającym ustawodawcy było uświadomienie stronom, że każdy spór powinien zostać poprzedzony oceną, czy sprawa może zostać zakończona polubownie, a także ułatwić sędziemu podjęcie decyzji o skierowaniu stron na spotkanie informacyjne i/lub do mediacji w toku postępowania sądowego.

Podsumowując, celem mediacji w zarządzaniu wierzytelnościami jest zawarcie dobrej ugody dla obu stron i zachowanie pozytywnych relacji biznesowych. Porozumienie zawarte z pomocą mediatora jest skuteczniejsze i daje większe poczucie bezpieczeństwa stronom niż tradycyjnie prowadzona egzekucja. Dlatego myślę, że warto rozważyć mediację jako efektywny sposób zarządzania wierzytelnościami.

Paweł Krzywda

prawnik oraz manager ds. monitoringu i windykacji w Wielkopolskiej Grupie Prawniczej

Bezpłatne szkolenie „Metody zabezpieczania wierzytelności w umowach o świadczenie usług edukacyjnych”

W imieniu Wielkopolskiej Grupy Prawniczej serdecznie zapraszamy na bezpłatne szkolenie

Metody zabezpieczania wierzytelności w umowach o świadczenie usług edukacyjnych

Szkolenie odbędzie się 1 lipca 2016 r. o godzinie 10:00
w siedzibie Wielkopolskiej Grupy Prawniczej ulica Grudzieniec 64 w Poznaniu

Spotkanie dedykowane jest dla Uczelni Wyższych, które chcą skutecznie zabezpieczyć swoje wierzytelności oraz usprawnić proces dochodzenia należności.

Program szkolenia:

  1. Pojęcie i struktura umowy o świadczenie usług edukacyjnych.
  2. Niedozwolone klauzule umowne. Jak ich unikać? Na co zwracać uwagę?
  3. Omówienie praktycznych metod zabezpieczenia wierzytelności w usługach edukacyjnych.
  4. Prawidłowy kontakt z dłużnikiem jako metoda zabezpieczania wierzytelności.
  5. Przykłady i ćwiczenia.

Udział w szkoleniu jest całkowicie bezpłatny!

Uczestnikom zapewniamy materiały szkoleniowe, poczęstunek, potwierdzenie uczestnictwa w szkoleniu oraz drobny upominek.

Liczba miejsc ograniczona, decyduje kolejność zgłoszeń!

W szkoleniu mogą uczestniczyć maksymalnie 2 osoby z jednej Uczelni.

Uprzejmie prosimy o potwierdzenie swojej obecności drogą e-mailową bądź telefonicznie
do 28.06.2016 r.

Prowadzący:

Krzysztof Mądrowski, prawnik oraz specjalista w zakresie kompleksowej obsługi zarządzania wierzytelnościami. Posiada doświadczenie w zakresie obsługi podmiotów korporacyjnych. Zajmuje się obsługą m. in.: SWPS oraz spółek należących do Grupy VOX. Główna specjalizacja to proces cywilny oraz zagadnienia pokrewne.

W Wielkopolskiej Grupie Prawniczej Kozłowski, Maźwa, Sendrowski i Wspólnicy Sp. k. tworzy oraz zarządza wykwalifikowanym zespołem prawników oraz windykatorów. Działa aktywnie, reprezentując interesy przedsiębiorców przed sądami, komornikami i innymi organami oraz urzędami państwowymi. Doradza jak praktycznie zrządzać należnościami.

Czas trwania szkolenia:  3 godziny zegarowe

Termin i miejsce szkolenia:

1 lipca 2016 r., godz. 10.00 – 13:15
Wielkopolska Grupa Prawnicza, Poznań, ul. Grudzieniec 64, 60 – 601 Poznań

Szczegółowych informacji udziela

Magdalena Kaczmarek
Tel. 515 615 702
m.kaczmarek@wgpr.pl

Do pobrania:

Program szkolenia Metody zabezpieczania wierzytelności w umowach o świadczenie usług edukacyjnych

harmonogram szkolenia

Formularz zgłoszeniowy uczestnictwa w szkoleniu